Een nieuwe baan als sporthalbeheerder in Sassenheim heeft zijn afscheid alleen maar versneld. ,,Als je al zo lang last hebt en je vindt een leuke nieuwe baan, dan gaat dat voor. Ik moest een keuze maken”, aldus van Duyn, die tien seizoenen tot de selectie van het eerste behoorde.
De 29-jarige ras-Katwijker was vast van plan tot zijn veertigste het doel van de oranjehemden te verdedigen. ,,Dat wordt dus tien jaar eerder.” Keepen ging hem steeds beter af. Pas laat in zijn carrière werd hij omgevormd van veldspeler tot allerlaatste man. In de jeugd was hij spits, maar Arie Lagendijk overtuigde hem van het feit dat hij als keeper beter tot zijn recht kwam. Als keeper deed hij nog wel een keer voor hoe het moest. In een competitieduel tegen SHO scoorde hij vlak voor tijd met het hoofd de gelijkmaker.
Lagendijk stond niet alleen aan de basis van de keepersloopbaan van Van Duyn, hij was ook de architect van het gouden elftal dat begin jaren negentig doorstootte naar de top van het amateurvoetbal. Het resulteerde in drie afdelings- en zaterdagkampioenschappen en twee landstitels bij de amateurs. Van Duyn maakte er een als veldspeler mee en een als reservekeeper. Wel werd hij in die tijd met het tweede elftal landskampioen. Een tweede algeheel amateurkampioenschap viel hem in 2000 ten deel. ,,Ik heb zo’n beetje alles gewonnen”, zegt Van Duyn. ,,Ik ben ook nog speler van het jaar geweest bij Katwijk en vorig jaar was ik derde in het speler van het jaar klassement van het Leidsch Dagblad.”
Een jaar daarvoor liep Van Duyn de blessure op, die hem nu noopt te stoppen. In de laatste competitiewedstrijd van het seizoen brak hij zijn kaak op vijf plaatsen na een ongelukkige botsing. Aan de tegelijkertijd opgelopen schouderblessure werd geen aandacht besteed.
‘De Kouwe’ plukt er nu de wrange vruchten van. Zijn bijnaam, die hij sinds twee jaar ook op zijn shirt droeg, erfde hij van vader Hans en grootvader Huig. ,,Die werden ook al Kouwe genoemd”, zei hij in een eerder interview. ,,Een heleboel mensen denken dat ik zo word genoemd, omdat het door mijn manier van keepen komt. Ik ben ook helemaal voor niemand bang, ik voel me een winnaar. Het is dus een naam die bij me past.”
Maar De Kouwe komt het doel niet meer in. ,,Door mijn nieuwe baan, moet ik veel ’s avonds werken. Ik kom dus ook niet terug als voetballer. Misschien word ik wel keeperstrainer. Er wordt te weinig aan keepers gedaan.”
Van Duyn neemt voortijdig afscheid in een jaar, dat Katwijk nog volop tegen degradatie vecht. Veel feestelijkheden verwacht hij dan ook niet. Hij taalt er ook niet naar. ,,Ik hoef ook niet met poespas afscheid te nemen. Ik doe het met rust.”
Ontdek meer van Forza Katwijk
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
